wtorek, 13 stycznia 2015

Nikt nic nie wie

Scena 1
Ciemny pokój na jednym z górnych pięter opuszczonego budynku.
Na krześle w ciemny rogu pomieszczenia siedzi mężczyzna (M) w bronią w ręku, na muszce trzyma chłopaka stojącego w świetle.

AIU
Czego chcesz? Wezwałeś mnie tu.
Po chwili ciszy
CZEGO CHCESZ?!

M
Spokojnie, mój młody przyjacielu. Porozmawiajmy spokojnie, bez nerwów.

AIU
Grozisz mojej rodzinie. Groziłeś Sali, skrzywdziłeś Mau.
Po momencie milczenia, z głową skierowaną w bok; robi krok do przodu i pochyla się nad mężczyzną
ZABIJĘ CIĘ!

M
Kierując broń na głowę chłopaka
Uspokój się, albo będę musiał tego użyć. Stój spokojnie, w świetle. Nie wykonuj gwałtownych ruchów: wydawało mi się, że już o tym rozmawialiśmy?
Mam kilka pytań, które chcę ci zadać, a sądzę, że mam też dla ciebie kilka odpowiedzi.

AIU
Dobrze: dobrze. Jestem spokojny, ręce na widoku, oglądałem filmy.
Wycofując się i rozkładając ramiona
Mów!

M
Kpiąco
Chcesz tak od razu przejść do interesów? Cóż, czego ja się właściwie spodziewałem po małym złodziejaszku? Ale zrozum, wolałbym, gdybyśmy zachowywali się jak cywilizowani ludzie: poznajmy się, Aiu.

AIU
Poznajmy?
Łamiącym się głosem
Mam wrażenie, że wiesz o mnie i mojej rodzinie więcej niż ja sam.

M
Tak, tak, prawdopodobnie.
Robiąc lekceważący gest dłonią
Ale to tylko suche fakty, mój drogi Aiu! Powiedz mi o sobie coś więcej. Jakie masz hobby, bo zakładam, że jakieś masz?
Z przesadzoną niepewnością
Chyba... chyba macie tu jakieś możliwości rozerwania się, prawda?

AIU
Kręcąc się i nerwowo zerkając na okno
Z wyrzutem
Mamy wszystko to, co zostawiliście uciekając. A-ale elektryczność działa tylko w kilku miejscach...
Odskakując w cień
Co jest?!

M
Lekko podnosząc się z miejsca i wychylając w stronę okna
Nie prowokuj mnie dzieciaku, nie podejdę tam. Uspokój się i wracaj tutaj
ze złością
muszę cię widzieć.

AIU
Ze złością, trochę przestraszony
Wskazując na budynek po drugiej stronie ulicy
No jasne, ale tam ktoś siedzi, rozumiesz? Jak mnie zastrzeli, to gdzie sobie znajdziesz drugiego takiego frajera?

M
Nikt nie będzie do ciebie strzelał, tylko bądź spokojny. Zacznij mówić o sobie. Zachowuj się swobodnie i przestań się wiercić.
Po chwili milczenia
MÓW!

AIU
Łamiącym się głosem
Ty... ty nie zrozumiesz. Przyszedłeś sobie tutaj, uzbrojony i profesjonalny, i wydaje ci się, że jesteś od nas silniejszy, a to gówno prawda1 Byle dzieciak ze scyzorykiem skroiłby cię i jeszcze sprzedał kosę, gdybyś się stawiał.
Oblizując wargi i odwracając głowę
Zostawiliście nas, opuściliście to miasto, a nam nie pozwalacie z niego uciec. Nauczyliśmy się jak w nim przetrwać, ale teraz zjawiacie się wy... ty i mówisz, że mam ci opowiadać o swoim hobby.
Chowając twarz w dłoniach i ciężko oddychając
Nie wiem o co chodzi, więc po prostu zapytaj mnie o to, o co chciałeś i odpowiedz na moje pytanie.

M
Z ironicznym uśmiechem
Więc je zadaj.

AIU
Robiąc głęboki wdech
Co wiesz o mojej rodzinie? Kim byli, skąd się tu wzięli? Dlaczego uciekli? Dlaczego WSZYSCY uciekli?

M
Mogę ci opowiedzieć o twojej rodzinie. O twoich rodzicach, ich korzeniach, tradycjach, pochodzeniu. Ale nie mogę ci powiedzieć o przyczynach, z których to miasto wygląda tak, a nie inaczej, przykro mi.

AIU
Zaciskając pięści
Obiecałeś powiedzieć wszystko...

M
...co dotyczy twojej rodziny. Ta sprawa zbyt silnie oddziałuje na całe nasze społeczeństwo.

AIU
Jakie społeczeństwo? Na kogo niby może wpłynąć to, że dowiem się dlaczego nasi rodzice nas porzucili?

M
Nie bądź dzieckiem i uspokój się. Twoi rodzice byli wpływowymi ludźmi w tym mieście, bardzo mało decyzji zapadało bez ich udziału. Sprawowali swoisty nadzór nad kontaktami z pozostałymi ośrodkami. Aż pewnego dnia... byli zmuszeni podjąć kilka trudnych decyzji, żeby pomóc w przeżyciu miejscowej społeczności.

AIU
Ale co... Kim oni byli? Jako ludzie... jako... rodzice.

M
Nie znałem ich, dzieciaku. To nawet nie powinno cię interesować,
Kpiąco
w końcu zawiedli.
Czemu Sala nie może ci o nich opowiedzieć? Założę się, że ich pamięta chociaż trochę.

AIU
Obiecałeś, że powiesz mi o mojej rodzinie coś, czego nikt inny nie wiem. PRZYRZEKŁEŚ!

M
Powiem. Ale nie teraz.
Z niebezpiecznym uśmiechem
Musimy się do tego przygotować. Właśnie dlatego musisz powiedzieć mi kilka rzeczy...

Scena 2
Retrospekcja
Mieszkanie w stanie surowym: jasne ale dość zaniedbane; pokój wyłożony materacami, kocami i poduszkami, w rogu stoi wyłączony telewizor, dookoła niego leżą stosy książek, w oknach nie ma szyb, tylko rozwieszony materiał firany.
Pod jedną ścianą śpi chłopiec, wierci się we śnie.

AIU (z offu)
To, że nie pamiętam swoich rodziców, nie znaczy, że nie zdaję sobie sprawy z tego, że kiedyś było inaczej. Pamiętam, że mieszkaliśmy w domu z ogródkiem, meblami i całą tą resztą. To tylko przebłyski, ale są gdzieś tam zakodowane, razem z przeświadczeniem, że ktoś inny się mną zaopiekuje. Sali jest jeszcze trudniej. To minus dla każdego dzieciaka, który pamięta coś sprzed zniszczenia miasta. Mau jako pewnik przyjmuje to, że musi sobie poradzić sam...

Do pokoju wchodzi dziewczyna. Wzdycha z rezygnacją i przedziera się do śpiącego brata.

SALA
Mau, wstawaj, już późno!
Potrząsa jego ramieniem
Mau, musisz mi pomóc, wstawaj, już!

MAU
Zaspanym głosem, z wyrzutem
Ej, idź sobie, dopiero co wróciłem do domu! Niech Aiu ci pomoże, jego nigdy nie gonisz do pracy.

AIU
Wchodząc do pokoju
Mnie nie goni, mnie? Coś ci się chyba pomyliło, mały. A kto całymi nocami lata za jedzeniem? Myślisz, że tak łatwo je teraz zdobyć?

Obraz się zatrzymuje

M (z offu)
Cały czas dostarczamy wam dokładnie takie same zapasy, nie ma powodu dla którego...

AIU (z offu)
Z irytacją
Człowieku, myśl logicznie: tu cały czas rodzą się nowe dzieci. A część z tych, którzy dorastają uodparniają się na wirusa i wcale nie umierają. Jest coraz więcej ludzi po dwudziestce. Zaczynają się rządzić.

Obraz znowu się rusza

SALA
Ej, spokój, obaj. Ai, potrzebuję gazu do kuchenki, na strychu powinno być jeszcze kilka butli. Mau, ty skocz do dzieciaków z parteru.

Aiu wychodzi z pokoju

MAU
Wygrzebują się spod pościeli mamrocze pod nosem niezadowolony
Czemu akurat my musimy się nim zajmować? Mam ich dość, nic od siebie nie dają! Nic nam nie przynoszą, a my ich karmimy naszym jedzeniem. To nie fair.

SALA
O, teraz sam marudzisz jak dziecko! Znikasz na całe noce, włóczysz się koło rzeki...

MAU
Przyskakując do siostry
SZUKAMY DROGI NA ZEWNĄTRZ!
Uspokajając się, z przygnębieniem
Myślałem, że tobie też zależy na tym, żeby się wydostać. W tamtym świecie na filmach, tam wszystko było takie proste.

SALA
Nie powinniście tego robić, tak samo, jak nie powinieneś wierzyć filmom. One są strasznie przekłamane. Ten świat tak nie wyglądał.

Stop

AIU (z offu)
Sala jest zmęczona tym, że musi zajmować się tyloma sprawami. Szczególnie te dzieciaki są wykańczające.

M (z offu)
Dlaczego nikt się nimi nie zajmuję? Nikt...

AIU
… dorosły? Przecież ich tu nie ma.

Scena 3
Budynek wyglądający na biurowiec, jedno w większych biur. Meble są poodsuwane pod ściany, na krzesłach i biurkach siedzą młodzi ludzie, mogą mieć od dwudziestu, do dwudziestu trzech – czterech lat.

AIU (z offu)
Najstarsi, którzy tu żyją, tworzą Centrum: organizację, która pilnuje, żeby panowały chociaż pozory porządku.

DZIEWCZYNA
Silnym głosem, z irytacją, siedząc po turecku na jednym z biurek
Potrzebujemy trochę więcej starszych ludzi do Straży. Co z tego, że ona sobie jest, skoro to właśnie te smarkacze wywołują najwięcej burd? Bez jakichś dowódców nic z tym nie zrobię.

CHŁOPAK W CZAPCE
Wygląda na najmłodszego i wyraźnie nie przepada za większością z osób
Głupota. Ludzie, po prostu trzeba zebrać WSZYSTKICH i osiedlić ich na jakimś wyznaczonym terenie, kontrolować, wydzielać żarcie, zorganizować jakąś podstawowa edukację, zapewnić trochę opieki medycznej...
Przerywają mu niezadowolone parsknięcia
Wstając w krzesła i powoli podchodząc do reszty
Wiem, że to jest makabrycznie dużo roboty, ale to my mamy samochody, broń...

CHŁOPAK W MUDURZE
Broń?! Chcesz strzelać do gówniarzy Koj, a nie chcesz dać broni szulerom?
Również wstając i podnosząc głos
Moglibyśmy się PRZEBIĆ przez most...

Wybucha kłótnia, głos zostaje stopniowo wyciszony

AIU (z offu)
Nie potrafią dojść do porozumienia. Zaczęliby się zabijać, ale się boją. Kiedy ogół by się o tym dowiedział, wybuchły by niesamowite zamieszki, których nikt nie stłumi, bo ani tej broni, ani samochodów nie jest dużo.

M (z offu)
Sporo wiesz, jak na kogoś niezaangażowanego.
Nie wierzę ci.

Scena 4
Scena w biurowcu gwałtownie się urywa, akcja wraca do pomieszczenia ze sceny 1

M
Jedną ręką przecierając oczy
Aiu, proszę cię, bądź ze mną szczery. Czy twoje życie naprawdę wygląda tak, jak je przedstawiasz? Nie zajmujesz się czasem politykowaniem?

AIU
Lekko spanikowany
Nie! Dlaczego miałbym to robić?

M
Z namysłem
A jednak wciąż nie mówisz mi całej prawdy.
Przesadnie przejętym, teatralnym głosem
Dlaczego mi to robisz, Aiu?
Chwytając się za serce
Ranisz mnie!
Poważniejąc i pochylając się w stronę chłopaka
A teraz na poważnie: co cię łączy z tutejszym światkiem politycznym?

AIU
Robiąc zawziętą minę
Nic!

M
Kierując słowa w ciemność
Przyprowadźcie zakładnika!

Dwóch mężczyzn wprowadza do pomieszczenia związanego Mau.

AIU
Mau!
Zwracając się do mężczyzny
Czego od niego chcesz, zostaw go! Przecież wszystko ci mówię!

M
Do jednego z mężczyzn
Jeff, na rozkaz strzelisz do dzieciaka.

AIU
Robiąc gwałtowny krok w stronę brata
NIE!!!
Do mężczyzny
Okej, okej, jest jeszcze jedna rzecz: zaraz ci powiem, tylko niech on
robiąc gest w stronę Jeffa
przes... przestanie!

M
Kiwając głową
Okej, Jeff, rozwiąż go.
Zwracając się do chłopaka, który przygarnął i objął brata
Mów.

AIU
Koj. On tak naprawdę jako jedyny ma pomysł co można zrobić, i jeżeli dostanie środki, to uda mu się to zrealizować. Mieszka w siedzibie Centrum. Znajdziesz go!

M
Uśmiechając się i wstając z krzesłach
Dziękuje, to wszystko co chciałem wiedzieć.

Mężczyzna podnosi broń i zabija obu chłopców
Razem z ochroniarzami wychodzi z budynku i odjeżdża w stronę Centrum

1 komentarz:

  1. Witaj, nominowałam Cię do LBA. Tu masz szczegóły: http://geek-amator.blogspot.com/2015/04/lba_3.html Mam nadzieję, że odpowiesz :)

    OdpowiedzUsuń