Scena 1
Ciemny pokój na
jednym z górnych pięter opuszczonego budynku.
Na krześle w ciemny
rogu pomieszczenia siedzi mężczyzna (M) w bronią w ręku, na
muszce trzyma chłopaka stojącego w świetle.
AIU
Czego chcesz? Wezwałeś
mnie tu.
Po chwili ciszy
CZEGO CHCESZ?!
M
Spokojnie, mój młody
przyjacielu. Porozmawiajmy spokojnie, bez nerwów.
AIU
Grozisz mojej rodzinie.
Groziłeś Sali, skrzywdziłeś Mau.
Po momencie
milczenia, z głową skierowaną w bok; robi krok do przodu i pochyla
się nad mężczyzną
ZABIJĘ CIĘ!
M
Kierując broń na
głowę chłopaka
Uspokój się, albo
będę musiał tego użyć. Stój spokojnie, w świetle. Nie wykonuj
gwałtownych ruchów: wydawało mi się, że już o tym
rozmawialiśmy?
Mam kilka pytań, które
chcę ci zadać, a sądzę, że mam też dla ciebie kilka odpowiedzi.
AIU
Dobrze: dobrze. Jestem
spokojny, ręce na widoku, oglądałem filmy.
Wycofując się i
rozkładając ramiona
Mów!
M
Kpiąco
Chcesz tak od razu
przejść do interesów? Cóż, czego ja się właściwie
spodziewałem po małym złodziejaszku? Ale zrozum, wolałbym,
gdybyśmy zachowywali się jak cywilizowani ludzie: poznajmy się,
Aiu.
AIU
Poznajmy?
Łamiącym się
głosem
Mam wrażenie, że
wiesz o mnie i mojej rodzinie więcej niż ja sam.
M
Tak, tak,
prawdopodobnie.
Robiąc lekceważący
gest dłonią
Ale to tylko suche
fakty, mój drogi Aiu! Powiedz mi o sobie coś więcej. Jakie masz
hobby, bo zakładam, że jakieś masz?
Z przesadzoną
niepewnością
Chyba... chyba macie tu
jakieś możliwości rozerwania się, prawda?
AIU
Kręcąc się i
nerwowo zerkając na okno
Z wyrzutem
Mamy wszystko to, co
zostawiliście uciekając. A-ale elektryczność działa tylko w
kilku miejscach...
Odskakując w cień
Co jest?!
M
Lekko podnosząc się
z miejsca i wychylając w stronę okna
Nie prowokuj mnie
dzieciaku, nie podejdę tam. Uspokój się i wracaj tutaj
ze złością
muszę cię widzieć.
AIU
Ze złością,
trochę przestraszony
Wskazując na
budynek po drugiej stronie ulicy
No jasne, ale tam ktoś
siedzi, rozumiesz? Jak mnie zastrzeli, to gdzie sobie znajdziesz
drugiego takiego frajera?
M
Nikt nie będzie do
ciebie strzelał, tylko bądź spokojny. Zacznij mówić o sobie.
Zachowuj się swobodnie i przestań się wiercić.
Po chwili milczenia
MÓW!
AIU
Łamiącym się
głosem
Ty... ty nie
zrozumiesz. Przyszedłeś sobie tutaj, uzbrojony i profesjonalny, i
wydaje ci się, że jesteś od nas silniejszy, a to gówno prawda1
Byle dzieciak ze scyzorykiem skroiłby cię i jeszcze sprzedał kosę,
gdybyś się stawiał.
Oblizując wargi i
odwracając głowę
Zostawiliście nas,
opuściliście to miasto, a nam nie pozwalacie z niego uciec.
Nauczyliśmy się jak w nim przetrwać, ale teraz zjawiacie się
wy... ty i mówisz, że mam ci opowiadać o swoim hobby.
Chowając twarz w
dłoniach i ciężko oddychając
Nie wiem o co chodzi,
więc po prostu zapytaj mnie o to, o co chciałeś i odpowiedz na
moje pytanie.
M
Z ironicznym
uśmiechem
Więc je zadaj.
AIU
Robiąc głęboki
wdech
Co wiesz o mojej
rodzinie? Kim byli, skąd się tu wzięli? Dlaczego uciekli? Dlaczego
WSZYSCY uciekli?
M
Mogę ci opowiedzieć o
twojej rodzinie. O twoich rodzicach, ich korzeniach, tradycjach,
pochodzeniu. Ale nie mogę ci powiedzieć o przyczynach, z których
to miasto wygląda tak, a nie inaczej, przykro mi.
AIU
Zaciskając pięści
Obiecałeś powiedzieć
wszystko...
M
...co dotyczy twojej
rodziny. Ta sprawa zbyt silnie oddziałuje na całe nasze
społeczeństwo.
AIU
Jakie społeczeństwo?
Na kogo niby może wpłynąć to, że dowiem się dlaczego nasi
rodzice nas porzucili?
M
Nie bądź dzieckiem i
uspokój się. Twoi rodzice byli wpływowymi ludźmi w tym mieście,
bardzo mało decyzji zapadało bez ich udziału. Sprawowali swoisty
nadzór nad kontaktami z pozostałymi ośrodkami. Aż pewnego dnia...
byli zmuszeni podjąć kilka trudnych decyzji, żeby pomóc w
przeżyciu miejscowej społeczności.
AIU
Ale co... Kim oni byli?
Jako ludzie... jako... rodzice.
M
Nie znałem ich,
dzieciaku. To nawet nie powinno cię interesować,
Kpiąco
w końcu zawiedli.
Czemu Sala nie może ci
o nich opowiedzieć? Założę się, że ich pamięta chociaż
trochę.
AIU
Obiecałeś, że
powiesz mi o mojej rodzinie coś, czego nikt inny nie wiem.
PRZYRZEKŁEŚ!
M
Powiem. Ale nie teraz.
Z niebezpiecznym
uśmiechem
Musimy się do tego
przygotować. Właśnie dlatego musisz powiedzieć mi kilka rzeczy...
Scena 2
Retrospekcja
Mieszkanie w stanie
surowym: jasne ale dość zaniedbane; pokój wyłożony materacami,
kocami i poduszkami, w rogu stoi wyłączony telewizor, dookoła
niego leżą stosy książek, w oknach nie ma szyb, tylko rozwieszony
materiał firany.
Pod jedną ścianą
śpi chłopiec, wierci się we śnie.
AIU (z offu)
To, że nie pamiętam
swoich rodziców, nie znaczy, że nie zdaję sobie sprawy z tego, że
kiedyś było inaczej. Pamiętam, że mieszkaliśmy w domu z
ogródkiem, meblami i całą tą resztą. To tylko przebłyski, ale
są gdzieś tam zakodowane, razem z przeświadczeniem, że ktoś inny
się mną zaopiekuje. Sali jest jeszcze trudniej. To minus dla
każdego dzieciaka, który pamięta coś sprzed zniszczenia miasta.
Mau jako pewnik przyjmuje to, że musi sobie poradzić sam...
Do pokoju wchodzi
dziewczyna. Wzdycha z rezygnacją i przedziera się do śpiącego
brata.
SALA
Mau, wstawaj, już
późno!
Potrząsa jego
ramieniem
Mau, musisz mi pomóc,
wstawaj, już!
MAU
Zaspanym głosem, z
wyrzutem
Ej, idź sobie, dopiero
co wróciłem do domu! Niech Aiu ci pomoże, jego nigdy nie gonisz do
pracy.
AIU
Wchodząc do pokoju
Mnie nie goni, mnie?
Coś ci się chyba pomyliło, mały. A kto całymi nocami lata za
jedzeniem? Myślisz, że tak łatwo je teraz zdobyć?
Obraz się
zatrzymuje
M (z offu)
Cały czas dostarczamy
wam dokładnie takie same zapasy, nie ma powodu dla którego...
AIU (z offu)
Z irytacją
Człowieku, myśl
logicznie: tu cały czas rodzą się nowe dzieci. A część z tych,
którzy dorastają uodparniają się na wirusa i wcale nie umierają.
Jest coraz więcej ludzi po dwudziestce. Zaczynają się rządzić.
Obraz znowu się
rusza
SALA
Ej, spokój, obaj. Ai,
potrzebuję gazu do kuchenki, na strychu powinno być jeszcze kilka
butli. Mau, ty skocz do dzieciaków z parteru.
Aiu wychodzi z
pokoju
MAU
Wygrzebują się
spod pościeli mamrocze pod nosem niezadowolony
Czemu akurat my musimy
się nim zajmować? Mam ich dość, nic od siebie nie dają! Nic nam
nie przynoszą, a my ich karmimy naszym jedzeniem. To nie fair.
SALA
O, teraz sam marudzisz jak dziecko! Znikasz na całe noce, włóczysz się koło rzeki...
O, teraz sam marudzisz jak dziecko! Znikasz na całe noce, włóczysz się koło rzeki...
MAU
Przyskakując do
siostry
SZUKAMY DROGI NA
ZEWNĄTRZ!
Uspokajając się, z
przygnębieniem
Myślałem, że tobie
też zależy na tym, żeby się wydostać. W tamtym świecie na
filmach, tam wszystko było takie proste.
SALA
Nie powinniście tego
robić, tak samo, jak nie powinieneś wierzyć filmom. One są
strasznie przekłamane. Ten świat tak nie wyglądał.
Stop
AIU (z offu)
Sala jest zmęczona
tym, że musi zajmować się tyloma sprawami. Szczególnie te
dzieciaki są wykańczające.
M (z offu)
Dlaczego nikt się nimi
nie zajmuję? Nikt...
AIU
… dorosły? Przecież
ich tu nie ma.
Scena 3
Budynek wyglądający
na biurowiec, jedno w większych biur. Meble są poodsuwane pod
ściany, na krzesłach i biurkach siedzą młodzi ludzie, mogą mieć
od dwudziestu, do dwudziestu trzech – czterech lat.
AIU (z offu)
Najstarsi, którzy tu
żyją, tworzą Centrum: organizację, która pilnuje, żeby panowały
chociaż pozory porządku.
DZIEWCZYNA
Silnym głosem, z
irytacją, siedząc po turecku na jednym z biurek
Potrzebujemy trochę
więcej starszych ludzi do Straży. Co z tego, że ona sobie jest,
skoro to właśnie te smarkacze wywołują najwięcej burd? Bez
jakichś dowódców nic z tym nie zrobię.
CHŁOPAK W CZAPCE
Wygląda na
najmłodszego i wyraźnie nie przepada za większością z osób
Głupota. Ludzie, po
prostu trzeba zebrać WSZYSTKICH i osiedlić ich na jakimś
wyznaczonym terenie, kontrolować, wydzielać żarcie, zorganizować
jakąś podstawowa edukację, zapewnić trochę opieki medycznej...
Przerywają mu
niezadowolone parsknięcia
Wstając w krzesła i
powoli podchodząc do reszty
Wiem, że to jest
makabrycznie dużo roboty, ale to my mamy samochody, broń...
CHŁOPAK W MUDURZE
Broń?! Chcesz strzelać
do gówniarzy Koj, a nie chcesz dać broni szulerom?
Również wstając i
podnosząc głos
Moglibyśmy się
PRZEBIĆ przez most...
Wybucha kłótnia,
głos zostaje stopniowo wyciszony
AIU (z offu)
Nie potrafią dojść
do porozumienia. Zaczęliby się zabijać, ale się boją. Kiedy ogół
by się o tym dowiedział, wybuchły by niesamowite zamieszki,
których nikt nie stłumi, bo ani tej broni, ani samochodów nie jest
dużo.
M (z offu)
Sporo wiesz, jak na
kogoś niezaangażowanego.
Nie wierzę ci.
Scena 4
Scena w biurowcu
gwałtownie się urywa, akcja wraca do pomieszczenia ze sceny 1
M
Jedną ręką
przecierając oczy
Aiu, proszę cię, bądź
ze mną szczery. Czy twoje życie naprawdę wygląda tak, jak je
przedstawiasz? Nie zajmujesz się czasem politykowaniem?
AIU
Lekko spanikowany
Nie! Dlaczego miałbym
to robić?
M
Z namysłem
A jednak wciąż nie
mówisz mi całej prawdy.
Przesadnie
przejętym, teatralnym głosem
Dlaczego mi to robisz,
Aiu?
Chwytając się za
serce
Ranisz mnie!
Poważniejąc i
pochylając się w stronę chłopaka
A teraz na poważnie:
co cię łączy z tutejszym światkiem politycznym?
AIU
Robiąc zawziętą
minę
Nic!
M
Kierując słowa w
ciemność
Przyprowadźcie
zakładnika!
Dwóch mężczyzn
wprowadza do pomieszczenia związanego Mau.
AIU
Mau!
Zwracając się do
mężczyzny
Czego od niego chcesz,
zostaw go! Przecież wszystko ci mówię!
M
Do jednego z
mężczyzn
Jeff, na rozkaz
strzelisz do dzieciaka.
AIU
Robiąc gwałtowny
krok w stronę brata
NIE!!!
Do mężczyzny
Okej, okej, jest
jeszcze jedna rzecz: zaraz ci powiem, tylko niech on
robiąc gest w
stronę Jeffa
przes... przestanie!
M
Kiwając głową
Okej, Jeff, rozwiąż
go.
Zwracając się do
chłopaka, który przygarnął i objął brata
Mów.
AIU
Koj. On tak naprawdę
jako jedyny ma pomysł co można zrobić, i jeżeli dostanie środki,
to uda mu się to zrealizować. Mieszka w siedzibie Centrum.
Znajdziesz go!
M
Uśmiechając się i
wstając z krzesłach
Dziękuje, to wszystko
co chciałem wiedzieć.
Mężczyzna podnosi
broń i zabija obu chłopców
Razem z
ochroniarzami wychodzi z budynku i odjeżdża w stronę Centrum
Witaj, nominowałam Cię do LBA. Tu masz szczegóły: http://geek-amator.blogspot.com/2015/04/lba_3.html Mam nadzieję, że odpowiesz :)
OdpowiedzUsuń